[makedonissa]

Hier mal wieder etwas von dem grandios Michalis

νυχτα σκια μια μαχαιρια που με ξυπνα
αυτο το αντιο στη ψυχη βασει φωτια
ετσι απλα εγω ειμαι πια στο πουθενα
και συ εισαι γραμμα με δυο λογια τυπικα

εσυ που ησουν ηλιος να κοιταζω
εσυ και ενα κορμι για να ταιριαζω
εσυ που ησουν αστερι αναμμενο
εσυ τωρα σβηνεις και πεθαινω.

διχως μιλια η νυχτα αυτη με προσπερνα
χανω το κοσμο και ο χρονος σταματα
μα ειναι αργα εγω μιλω στη μοναξια
και συ περνας στο παρελθον οριστικα

Μαρια