Hier mal ein wunderschönes Gedicht über die Suche nach der Liebe des Lebens
von Paulopoulos.
Wer mag, kann sich mal an die Übersetzung wagen, ist halb so wild. Nur zu......
Παιδι οταν ημουν ηρθε στον υπνο μου Εκεινη
με φιλησε στο στομα και Να θυμασαι......μου ειπε.......για να μη χαθουμε.
Χρονια γυριζα στον κοσμο και ημουν παντα εδω
και κανεις δε με γνωριζε και ηξερα
πως μονο Εκεινη σα θα συναντηθουμε
Εκειηνη μονο θα με γνωρισει.
Υπαρχουν πολλοι δρομοι για να μη φτασεις πουθενα
κι αλλοι τοσοι για να χαθεις.
Κι εκει που πηγα να χαθω την ειδα ξαφνικα να ερχεται σ εμενα
με ολη της την ομορφια, χαμογελωντας.
Και ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ..τη ρωτησα.
Και ....ειμαι ολες οι γυναικες που αγαπησες.......μου ειπε
μα σαν ειμενα καμια. Κι ας μην υπαρχω.
Και παλι με φιλησε και ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ μου ειπε
εμεις ποτεε δε θα χαθουμε.
Μαρια

